Go to Top

Groentje 21 Moeder Aarde 7 november 2022

We hebben het soms wel over vaderland of vadertje tijd, maar waarom zeggen we eigenlijk moeder aarde? Waar komt dat vandaan? Het is een begrip uit vervlogen tijden, toen men het ook had over de schoot van de aarde.

Vroeger toen ik nog klein was, zat ik graag op mijn moeders schoot. Ik ben daaruit voortgekomen en het was er warm, veilig en geborgen. Ze heeft ooit vruchtbaar zaad in haar schoot ontvangen van waaruit ik op de wereld ben gekomen. Zo ontvangt de aarde zaad in haar schoot van waaruit planten opgroeien. De aarde neemt, de aarde geeft.

Als je heel ver terug kijkt, dan is de mens in feite ook uit haar schoot ontsproten. Miljarden jaren terug was de aarde nog een kale rotsplaneet, waar nauwelijks leven mogelijk was. Bacteriën en algen waren de eerste organismen die er konden leven en die de planeet leefbaarder maakten voor organismen als schimmels, planten en dieren. Naarmate de bodem zich verder ontwikkelde, kwamen er steeds meer en grotere organismen. Zonder bodemorganismen en een sterk bodemvoedselsysteem waren bloeiende planten, struiken en bomen niet mogelijk geweest. Zonder bodem geen planten en zonder planten geen dieren. Ze ontstonden in concurrentie en samenwerking met elkaar. De bodem is de basis van deze ontwikkeling.

In miljarden jaren tijd is er een klimaat en milieu ontstaan waarbij het mogelijk werd voor de mens om er te leven. Zo gebeurde. De eerste mens was jager-verzamelaar. Maar na de laatste ijstijd zo’n 10.000 jaar geleden werd het klimaat zo stabiel, met zo weinig temperatuurschommelingen, dat de mens zich langdurig op één plek kon vestigen. Men bewerkte de grond en ging vee houden. Men leerde voedsel verbouwen en de bodem vruchtbaar maken en houden met behulp van mest van dieren. De bodem werd op het juiste moment bewerkt, niet te nat, niet te droog. En als de boer de slapende bodem had wakker geschud, dan nam hij zijn hark en streelde hij haar oppervlak en verkruimelde de ruwe kluiten. Zo maakte hij de aarde rijp voor het ontvangen van het zaad.

Het zaaien gebeurde vol aandacht in de hoop dat het zaad ook zou ontspruiten in de aarde. Ook tijdens de groei van het gewas werd de bodem zo behandeld dat de planten niets tekort zouden komen. Het was een overlevingsstrategie, want een misoogst betekende een jaar lang honger, daar wordt je wel nederig van. De aandacht van de boer voor de bodem was rechtstreeks verbonden aan het leven van hem en zijn gezin.

De verbondenheid die men vroeger met de aarde had omdat die zo direct te maken had met overleven, kennen wij niet meer, maar toch zijn we nog net zo afhankelijk van en verbonden met de aarde.  Onze Moeder Aarde.