Go to Top

Groentje 3 Leven 7 juni 2020

Eindelijk, het heeft weer geregend. Al weer een paar dagen en ook flinke hoeveelheden. Het dorre stof is van de bladeren gespoeld en alles ziet er weer fris en levendig uit.

Al schrijvend kijk ik op de achtertuin waar de hele ochtend vogels druk doende zijn. Ik zie een stel mussen met plukken mos en gras in de bek, het zoveelste nestje dit jaar?

Toen het net geregend had zag ik een mus in de perenboom. Het hupste van het ene naar het andere natte blad en fladderde daarbij zo hevig dat de druppels in de rondte vlogen, een bladbad.

Perenboom met schurft

Diezelfde nattigheid op de perenbladeren zorgt ervoor dat er zwarte vlekjes op ontstaan. Deze schurftschimmel verspreidt zich sneller naarmate het warmer is en het blad langer nat blijft. Het is een hele andere schurft dan huidschurft. Hij kan ook de vruchten aantasten met zwarte vlekken en erger tot gevolg. In de fruitteelt spuiten ze dan met een chemisch middel dat ook giftig is voor bodem- en waterdieren.

Dichtgemetselde bamboestokjes in een insectenhotel

Ik geniet van het leven in onze tuin. Vanochtend bij het ontbijt zat er een grote bonte specht op ons insectenhotelletje. Tafeltje-dekje dacht de specht en pikte een vette bijenlarve uit een bamboestokje. Heb je weleens gezien hoe die solitaire bijtjes zo’n stokje dichtmetselen? Hogere bouwkunde. Ik wilde meteen een nieuw groter bijenhotel maken met langere bamboestokjes zodat de specht er niet bij zou kunnen, maar mijn vrouw vond het juist prachtig dat de specht hier zijn maaltje vond.

Die kwestie van leven en dood komt in de tuin wel heel vaak aan de orde. Ze horen er allebei bij, of we nu ingrijpen of niet. Wanneer is het geoorloofd om in te grijpen? Wanneer laat je het aan de natuur over? Waarom mag een specht wel een bij doden en wij niet? De meeste stof is door de regen weggespoeld, maar diezelfde regen geeft meteen stof tot nadenken.

Rosa ‘Avalanche’

Over water gesproken, wat vind je van deze Rosa ‘Avalanche’ (waterval). De eerste jaren stond ze er wat stakerig bij, maar nu na een paar keer snoeien, toont ze haar ware schoonheid. Vorig jaar zat ze onder de bladluis. Die gingen niet zomaar weg en de luizen prikten gaatjes in de rozenknopjes. Die gaatjes groeiden mee en misvormden de bloemen. Jammer, dus ik spoot dagelijks met de tuinslang koud water over de luis. Na drie dagen waren ze zo goed als weg. Schijtluizen, bang voor een beetje water.

Dit jaar zaten er praktisch geen luizen op de rozen maar wel weer valse meeldauw, een beetje witte aanslag bovenop het blad. Niet erg genoeg om er wat aan te doen. De levenbrengende regen heeft ook hier zijn (schimmel)sporen nagelaten: sterroetdauw. Kleine zwarte vlekjes die door het jaar heen steeds meer en groter worden. Praktisch alle rozen hebben het. Je kunt het blad versterken door regelmatig een bladbemester van algen op het blad te spuiten. Rozen mogen flink gesnoeid worden. In maart / april al, zodat ze met mooie nieuwe scheuten uitlopen. Ruim het oude blad op, dan neem je meteen de oude schimmelsporen weg. Goed bemesten, met oude paardenmest bijvoorbeeld. Ook door de zomer heen mag je goed blijven snoeien. Alle uitgebloeide scheuten terugknippen tot een sterke nieuwe scheut. Zo knip je meteen het oude aangetaste blad eruit.

Schimmels helpen mee om de tuin op te ruimen. Soms iets te vroeg naar onze zin zoals op het rozen- of perenblad. Maar schimmels zijn broodnodig. Zelfs de broodschimmel.

Want het zijn plantaardige organismen die het oude organische materiaal afbreken. Zo kan die in de bodem opgenomen worden tot voeding, humus.