Go to Top

Groentje 1 Rozenkever 24 mei 2020

Als hovenier zie ik veel groen, bloei en alles wat daaromheen leeft en zoemt. Daar denk ik de laatste tijd steeds vaker over na. Dan zie ik van alles gebeuren, mooi, minder mooi of ronduit lelijk (smaken verschillen) gekriebel, gewoel, vreterij, mieren, kevers, rupsen, slakken, mollen en dan denk ik: Moet ik het weghalen of eens kijken wat er gebeurt als ik niets doe? Als ik mij er in verdiep kan ik er zelfs van genieten.

Veel tuinliefhebbers en vakmensen zijn gericht op netjes maken. Onkruid, rommel en ongedierte weghalen. Ik denk dat we daarin doorgeslagen zijn. Ik weet dat het anders moet, maar hóe dan? Daar wil ik naar op zoek, door blanco door de tuin te lopen en te kijken zonder oordeel, met een schone lei, als nieuwkomer, een groentje. Dat is best lastig, maar ik ben gemotiveerd, ik weet dat het anders moet.

Ik krijg veel vragen van klanten, vrienden, tuinliefhebbers: wat is dat voor een beestje? Het blad wordt wit of juist zwart, ik zie gaatjes, ik heb last van mieren in gazon of in de straat, ik zie ze vliegen…..   Maar wat zie ik dan vliegen?

‘Nou, eind van de ochtend bij warm zonnig weer op ongeveer 1 meter hoogte van die koperbruine glanzende beestjes die rustig en geluidloos heen en weer vliegen. Soms zie ik ze op de grond en kruipen ze ook in de grond of komen ze eruit? Want ik zie kleine gaatjes.’ Best een gedetailleerde waarneming. Mooi, daar word ik nieuwsgierig van. Wat is dat dan voor een prachtig beestje, waar en hoe leeft ie en waarvan? Nou vooruit, ik zal het verklappen, dit is de rozenkever.

Volwassen rozenkever

De volwassen kever is zojuist mooi beschreven en inderdaad hij komt uit de grond en kruipt er ook weer in. Daar legt hij of zij eitjes die enkele weken later uitkomen. Die larven heten engerlingen.

Tja en daar slaat het sentiment om, want engerlingen eten aan de wortels, vooral van gras. Enkele van die beesten, daar merk je niks van, maar als er honderden van die dikke, gerimpelde, kommavormige monstertjes onder je graszode zitten, dan kun je in september zo je grasmat oprollen. En als je het zelf niet doet, dan helpen de eksters en roeken je wel een handje want die zijn gek op die eiwitrijke beestjes. Een aantal tuinen in Dieren (What’s in a name) hadden zelfs last van dassen die vanuit de bosrand de tuinen en sportvelden opkwamen om de engerlingen uit het gras te eten. Vervolgens waren die dassen weer een plaag. Bah, natuur, daar heb je maar last van.

In Laag Soeren heb ik een tuin in onderhoud, waar ook een das op bezoek kwam om de engerlingen uit het gras te eten. Die deed dat vrij netjes. Gaatje hier, gaatje daar, soms wat meer gewoel. De vaste beheerder van het huis/terrein legde de losgewoelde stukjes gras weer op de plaats, zette de sproeier aan en zo bleef de grasmat groen en werden de engerlingen op een bijzonder natuurlijke wijze verwijderd. Prachtig voorbeeld van hoe het ook zou kunnen.

Engerlingen

Op andere plekken waar geen dassen, egels of voldoende vogels zijn die hun natuurlijke werk doen, werk ik veel met aaltjes. Microscopisch kleine diertjes die van nature in de grond zitten. Er zijn er die plantenwortels eten en er zijn aaltjes die engerlingen, emelten, mieren en slakken eten. Als hovenier zoek je naar een afdoende antwoord op veel engerlingen in het gras. Dassen en vogels kun je niet sturen. Als er niet voldoende aaltjes in de grond zitten dan sproei ik ze met veel water over het gras. Dat is best een kostbare handeling, ook omdat je het regelmatig moet herhalen.

Eventueel komt dan de vraag, hoe graag willen we een strak gazonnetje? Kunnen we niet beter overgaan op passende sterkere beplanting? Hoe gezond is de bodem nog en hoe veerkrachtig de natuur? Hoe hard willen we vechten om de tuin van onze wensen te krijgen of bewegen we een beetje mee met wat de natuur ons biedt? Interessante vragen waar nog heel veel over te zeggen is. Ik blijf u graag berichten over nog veel meer waarnemingen.